4 dagen brachten we door in het natuurpark Terelj, de fotos tonen de landschappen die inderdaad erg mooi zijn.
Wandel je of rijd je wat rond te paard dan strekt zich achter iedere heuvel een nieuw zicht voor je uit.

We waren te gast in een vakantieverblijf waar jonge Mongoolse families uit de dichtbij gelegen hoofdstad in het weekend naar afzakken.
Je ziet overal langs de Terelj-rivier dat er vuurtjes gestookt zijn en we zagen ook hier en daar campeertentjes opgesteld.
Het is dus geen ongerepte wildernis al lijkt het op de fotos misschien wel zo.
Buiten het 'vakantie'-gebied waar wij ons bevinden ligt zonder twijfel veel meer ongerepte natuur maar dit was alvast een gesmaakt voorproefje.
Mongolie is een land om naar terug te komen en ik kan het iedereen aanraden om dan wat rond te trekken en meer van het immense landschap te ontdekken.

De Mongolen die hier werken en ook de gidsen te paard bijvoorbeeld zijn van nature erg vriendelijk.
Ze lachen graag en liefst nog met ons had ik de indruk.
Als iemand wat moeilijk van of op een paard kruipt is dat al aanleiding tot wat gegniffel.
De Nederlands begeleider moest eens in de koffer van de auto wegens te weinig plaats en dat tot groot plezier van zijn mongoolse vrienden.

Mongolen worden trouwens echt op een paard geboren.
Ik zag een jonge moeder te paard in gallop, met een jongetje van een jaar of 2 waar ze losjes een arm omheen sloeg, mooi beeld.

Morgenvroeg om 5h30 worden we afgehaald, het is een goed uur rijden naar het station van Ulan-Bator.
Daar stappen we de trein op voor het laatste traject met als einddoel Peking.

Tot dan...